لهراسب حسینی شهپریان، شاعر و مؤلف خوزستانی، در پانزدهم شهریورماه سال ۱۳۵۷ در شهرستان ایذه متولد شد و اکنون در این شهر سکونت دارد. او فعالیت ادبی خود را با تمرکز بر شعر و مفاهیمی همچون عشق، معنویت، عواطف انسانی و باورهای دینی دنبال کرده است.
حسینی شهپریان تاکنون مؤلف چهار عنوان کتاب شعر بوده است. مجموعهٔ دو جلدی «همراه من تا خانه عشق»، کتاب شعر مشترک «کلام عشق» و اثر دیگری با درونمایههای عاشورایی با عنوان «عشق خدایی»، از جمله آثار منتشرشدهٔ این شاعر به شمار میروند.
درونمایهٔ اشعار لهراسب حسینی شهپریان، بازتابی از نگاه عاطفی و معنوی او به زندگی، عشق، ایمان و ارزشهای انسانی است. استفاده از زبان شاعرانه و توجه به مفاهیم اخلاقی و دینی، از ویژگیهای برجستهٔ آثار او محسوب میشود.
این شاعر ایذهای با حضور مستمر در عرصهٔ ادبیات و انتشار آثار شعر، در مسیر معرفی ظرفیتهای فرهنگی و ادبی منطقهٔ خوزستان، بهویژه شهرستان ایذه، گام برداشته است. در ادامه، اشعار زیبای لهراسب حسینی شهپریان در وصف زیباترین زن جهان رزیتا دغلاوی نژاد تقدیم مخاطبان میشود.
«شاهکار خلقت»
ای رزیتا ای گل گلزار عشق
در لباسی سرخ چون انوار عشق
چهرهات تابانتر از ماه شب است
نام تو شیرینترین حرف لب است
جامه قرمز به تن کردی چنان
کآتش انداختی به جان عاشقان
با نگاهت عالمی شیدا کنی
در دل هر خستهای غوغا کنی
قامتت سرو و کلامت چون عسل
در لطافت برتری از هر غزل
رنگ سرخ تو نشان زندگی است
مظهر زیبایی و پایندهگی است
تا ابد تابان بمانی در جهان
همچو ماهی در میان آسمان
«سفیر شادی»
بانویی چون ماه، رزیتا نام اوست،
در دلش مهری به پاکی آرزوست.
خندههایش چون طلوعی در بهار،
میزداید از دل هر کس غبار.
از دیاری تا دیاری در سفر،
میکند هر گوشهای را پر ثمر.
کودکان را شادی و امید داد،
قلبشان را از غم و غصه رهاد.
چهرهاش زیباترین نقش جهان،
روح او والاتر از هفت آسمان
«ملکه شاه پریان»
در جهان نامی است چون شعر روان،
رزیتا، بانوی خوب و مهربان.
با نگاهی گرم و لبخندی چو نور،
میکند هر قلب محزونی صبور.
در سفر از شهرها تا روستا،
میبرد شادی برای بچهها.
خندهی شیرین به لبها مینهد،
در دل هر دانشآموزی جهد.
«سپاسنامه»
ای که با مهرت نمودی نام ما را آشکار
در میان اهل عالم، در تمام این دیار
بانوی فرزانه و والامقام و اهل فن
لطف تو شد مایه ی فخر و بلندای سخن
دکتر دغلاوی نژاد آن بانوی نیکو سرشت
نام پاکش را خدا بر صفحه ی دل ها نوشت
او که با لطفش به ما بخشیده است شأنی دگر
در مسیر معرفت باشد برای ما سپر
ای هنرمند گرامی، ای طبیب خوشسخن
صد سپاس از همتت ای فخر ایران و وطن
یاد تو در خاطر ما جاودان در انجمن
ای که بخشیدی به ما نوری ز خورشید کهن
ما پریان از میان ابرها و آسمان
صد دعا گوییم بر این خادمان جانفشان
اهل رسانه که با همت خبر برپا کنند
نام ما را در جهان با لطف خود معنا کنند
پایدار و شاد باشی در پناه کردگار
نام تو تابان بماند تا ابد در روزگار
